ΦΤΙΑΞΤΕ ΜΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗ ALLER-RETOUR ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

     Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με τη σύνδεση ALLER-RETOUR ή αλλέ-ρετούρ στην εξελληνισμένη διάλεκτο. Η σύνδεση αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στο να ελέγxουμε το άναμα των φώτων σε ένα δωμάτιο, ένα διάδρομο ή στο κλιμακοστάσιο της πολυκατοικίας μας. Για το λόγο αυτό υπάρχουν συνδέσεις με δύο, τρεις ή και περισσότερες διαφορετικές θέσεις. Το συνηθισμένο είναι η σύνδεση με δυο σημεία, όπως για παράδειγμα σε ένα υπνοδωμάτιο, όπου ο ένας διακόπτης βρίσκεται στην είσοδο και ο άλλος δίπλα στο κρεβάτι. Σε υπνοδωμάτιο μπορούμε να εφαρμόσουμε και τη σύνδεση με τρεις θέσεις, για την περίπτωση που θέλουμε να ελέγχουμε τα φώτα και από τις δυο πλευρές του κρεβατιού (πχ για ζευγάρι). 

      Αρχικά, η σύνδεση με δύο θέσεις περιγράφεται στο διπλανό σχήμα. Με Ν και γκρι καλώδιο σχεδιάσαμε τον ουδέτερο αγωγό και με L και μαύρο τη φάση. Όπως βλέπετε, στον ουδέτερο δεν κάνουμε καμία παρέμβαση και συνδέεται απευθείας στο φωτιστικό μας. Αντίθετα, η φάση διέρχεται από δύο διακόπτες και αναλόγως της κίνησής τους κλείνει ή ανοίγει ένα κύκλωμα. Η λειτουργία του απλού διακόπτη αλλέ-ρετούρ βασίζεται στη δυνατότητα της μιας επαφής να συνδέεται με μία από τις άλλες δύο (επιλογέας). Άρα στη σύνδεση του σχήματος, η επαφή Β συνδέεται με την Α ή την C στους διακόπτες μας, αναλόγως της επιλογής. Κατά τη συνδεσμολογία μας, συνδέουμε τους δύο διακόπτες ως εξής:

  α. Τις επαφές Β των δύο διακοπτών (μπλε καλώδιο) μεταξύ τους.

  β. Από μια ελεύθερη επαφή από τις A & C (κόκκινο καλώδιο) μεταξύ τους.

  γ. Η άλλη ελεύθερη επαφή του ενός διακόπτη με τη φάση και του άλλου με την επαφή του φωτιστικού (μαύρα καλώδια). 

    Έτσι, το φως ανάβει όταν θέσουμε τους διακόπτες στις εξής θέσεις: 1Α-2C & 1C-2A, ενώ μένει σβηστό όταν θέσουμε τους διακόπτες στις θέσεις: 1Α-2Α &1C-2C, όπου αριθμοί οι διακόπτες και γράμματα οι επαφές. Επισημαίνεται ότι τα χρώματα των καλωδίων μεταξύ των διακοπτών είναι τυχαία, ενώ τα χρώματα της φάσης και του ουδέτερου είναι τα συνήθως χρησιμοποιούμενα, τα οποία μπορεί να είναι διαφορετικά.

Όταν θέλουμε να ελέγξουμε το φως σε έναν χώρο από τρία διαφορετικά σημεία, θα πρέπει να προσθέσουμε και έναν "μεσαίο διακόπτη αλλέ-ρετούρ". Σε αυτό το διακόπτη η κάθε επαφή μπορεί να συνδεθεί με άλλες δύο, αλλά όχι με την τρίτη. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι είναι χωρισμένες ανά δύο που βρίσκονται "απέναντι", δηλαδή δεν ενώνονται ποτέ. Σε αυτή τη συνδεσμολογία, τις "απέναντι επαφές" τις συνδέουμε στις δυο επαφές του κάθε απλού διακόπτη αλλέ-ρετούρ. Έτσι, σε αυτή την περίπτωση για να ανάψει το φως, θα πρέπει να θέσουμε τους διακόπτες στις εξής θέσεις: 1A-2BD-3A, 1C-2AC-3C. Όπως και να έχει το σημαντικό είναι ότι, όταν το φως είναι σβηστό, μπορούμε να το ανοίξουμε από οποιονδήποτε διακόπτη ή και το αντίθετο. Αν θέλουμε να φτιάξουμε συνδεσμολογία με περισσότερα σημεία ελέγχου (διακόπτες), μπορούμε να προσθέσουμε μεσαίους διακόπτες αλλέ-ρετούρ, βάζοντας πάντα τις "απέναντι επαφές" του διπλανού διακόπτη. Πριν ξεκινήσετε τη συνδεσμολογία με μεσαίο διακόπτη, φροντίστε να ξέρετε πως ενώνονται οι επαφές, διαβάζοντας το σχέδιο του κατασκευαστή ή με το ηχητικό βραχυκυκλώματος ενός πολύμετρου. 

   Σήμερα, μας δόθηκε η ευκαιρία να αναλύσουμε τη συνδεσμολογία αλλέ-ρετούρ, η οποία μας επιτρέπει να ελέγχουμε συσκευές μας (κυρίως το φως) από διαφορετικές θέσεις ενός χώρου. Θεωρώ ότι είναι πλεονασμός να αναφέρω τη λήψη μέτρων προστασίας, αλλά είναι πολύ σημαντικό κομμάτι, που θα πρέπει να σκεφτόμαστε τόσο κατά το σχεδιασμό, όσο και στην εκτέλεση μιας εργασίας. Καλή επιτυχία και καλά μαστορέματα!!!

 

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΞΥΛΟΥ

    Στις κατασκευές με ξύλο απαιτούνται συνδέσεις, οι οποίες εξυπηρετούν συγκεκριμένη κατασκευή, δηλαδή επιλέγουμε πάντα την σύνδεση ανάλογα με τη χρήση, το σημείο σύνδεσης και τη λειτουργικότητα. Στο σημερινό άρθρο θα σας περιγράψουμε που χρησιμοποιούμε κάποιες από τις πιο γνωστές συνδέσεις. Φυσικά, καλό είναι να επισημάνουμε ότι αναφερόμαστε στο πριστό (μασίφ) ξύλο και όχι σε προϊόντα ξύλου (μοριοπλάκα, MDF κλπ).

1. Σύνδεσμοι με μόρσο (εντορμία)
  Με αφαίρεση του υλικού στο ένα ξύλο σχηματίζεται η προεξοχή (τόρμος ή έμβολο), η οποία εισέρχεται σε αντίστοιχο κενό (μόρσο) του άλλου ξύλου. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ενωθούν δύο ξύλα, που σχηματίζουν γωνία μεταξύ τους. Χρησιμοποιείται ευρέως σε έπιπλα (καρέκλες, τραπέζια κλπ) και η σύνδεση σταθεροποιείται με κόλλα ξύλου.

2. Σύνδεση με δόντια και σύνδεση χελιδονοουράς. 
 Αν η ένωση έχει μεγάλο πλάτος, οι τόρμοι μπορεί να είναι περισσότεροι από έναν. Στην περίπτωση αυτή μιλάμε για σύνδεση με δόντια, τα οποία είναι ορθογωνικής διατομής. Χρησιμοποιείται σε συνδέσεις ξύλου με μεγάλες επιφάνειες (κουτιά, συρτάρια κλπ). Όταν τα δόντια είναι τραπεζοειδούς διατομής, έχουμε σύνδεση χελιδονοουράς. Αυτή χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις όπου ασκούνται μεγαλύτερες δυνάμεις στο σύνδεσμο, οπότε απαιτείται αυτό το σχήμα για να τις εξουδετερώσει. Το συναντάμε πολύ συχνά σε συρτάρια (πλάγια όψη τους).

3. Σύνδεση με καβίλιες.
  Οι καβίλιες είναι κυλινδρικά κομμάτια ξύλου (συνήθως κωνοφόρων), τα οποία παρεμβάλονται μεταξύ των ξύλων που θέλουμε να συνδέσουμε. Στο κάθε ξύλο ανοίγουμε τις ανάλογες οπές, προσέχοντας το σημάδεμα, την καθετότητα προς την επιφάνεια, τη διάμετρο και το βάθος. Μπορούν να συνδεθούν ξύλα κάθετα ή και υπό γωνία, αρκεί σε κάθε περίπτωση να ανοιχτούν οι οπές κάθετα ως προς την επιφάνεια σύνδεσης.


4. Συνδέσεις με λαμέλο.
   Παρουσιάζουν ομοιότητα με τις συνδέσεις με καβίλιες. Η διαφορά είναι ότι αντί για καβίλιες χρησιμοποιούνται λαμέλα, δηλαδή ξύλινα τεμάχια σε σχήμα έλλειψης γνωστά και ως μπισκότα. Για την τοποθέτησή τους χρησιμοποιείται ειδικό μηχάνημα η φρεζοκαβιλιέρα, η οποία ανοίγει γκινισιές σε σχήμα τόξου και στα δυο προς συγκόλληση ξύλα. Και σε αυτή την περίπτωση η σύνδεση μπορεί να είναι είτε υπό γωνία είτε παράλληλα, δηλαδή τα ξύλα να είναι παράλληλα μεταξύ τους.

  Κατά τη σύνδεση ξύλων θα είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται οι παραπάνω συνδέσεις από το να έχουμε μόνιμα ένα δραπανοκατσάβιδο και να γεμίζουμε ανεξέλεγκτα βίδες τα ξύλα μας. Ειδικά σε κατασκευές εσωτερικού χώρου (πχ έπιπλα) δεν θέλουμε να φαίνονται οι συνδέσεις μας, άρα θα φροντίσουμε να είναι το ίδιο αφανείς όσο και ισχυρές. Καλά ξυλομαστορέματα.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΕΝΤΕΣ

   Σε αυτή τη δημοσίευση θα σας δείξουμε πως θα εγκαταστήσετε τέντες στο μπαλκόνι σας εύκολα, γρήγορα και ... προπάντων με ασφάλεια. Φυσικά υπάρχουν πολλοί τύποι έτοιμων τεντών και δε θα μπορούσαμε να αναφέρουμε για όλους. Παρόλα αυτά, θα σας δείξουμε πως τοποθέτησε τέντες στο μπαλκόνι του ένα μέλος της ομάδας του "ΜΑΣΤΡΟΧΑΛΑΣΤΗ". Πρόκειται για δύο τέντες χαμηλού κόστους με αναδιπλούμενους βραγχίονες, που καλύψαν ένα νότιο μπαλκόνι. Το χαμηλό κόστος σημαίνει περιορισμένες δυνατότητες και πολλές φορές και χαμηλή ποιότητα. Στην περίπτωσή μας, μιας και χρειαζόμασταν δύο τέντες, απαιτήθηκε η μία από αυτές να αλλάξει πλευρά τοποθέτησης του μηχανισμού, δυνατότητα, που δεν ήταν διαθέσιμη από τον κατασκευαστή. Για το λόγο αυτό, χρειάστηκε να κάνουμε μια "πατέντα" (όπως θα λέγαμε και στην καθομιλουμένη), ώστε οι τέντες να καλύπτουν τις ανάγκες μας. Στις παρακάτω εικόνες βλέπετε την εξέλιξη της εργασίας για την αλλαγή του μηχανισμού:

 Αφαιρέσαμε το δεξί στήριγμα μαζί με το μηχανισμό μαζέματος της τέντας.

Ξεβιδώσαμε το μηχανισμό, για να τον μεταφέρουμε στο αριστερό στήριγμα της τέντας.

Το αριστερό στήριγμα είχε σχεδιασμένο το σημείο που πρέπει να τρυπηθεί, αν θέλουμε να βιδώσουμε εκεί το μηχανισμό μας. Κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν πολύ προσεκτικό τρύπημα και άνοιγμα σπειρώματος με ειδικό εργαλείο.

Επειδή, όμως, η εργασία αυτή απαιτεί μεγάλη ακρίβεια και με αμφίβολο αποτέλεσμα, προτιμήσαμε να ξετρυπήσουμε το στήριγμα, για να περάσουμε βίδα-παξιμάδι. Επιλέξαμε βίδα ίδιας διαμέτρου, μεγαλύτερου μήκους και παξιμάδι ασφαλείας, ώστε να μην μας απασχολήσει η πιθανότητα να χαλαρώσει από τη χρήση.

Στη συνέχεια, αλλάξαμε τα άκρα στο ρολό τυλίγματος, ώστε το "καρέ" που ταιριάζει στο μηχανισμό να έρθει στην αριστερή πλευρά.

Αλλάζοντας τα άκρα του ρολού, πρέπει να αλλάξουμε και τις αποστάσεις των βραγχιώνων από το άκρο της δοκού στήριξης. Μετράμε την απόσταση του δεξιου βραγχίωνα από το δεξί άκρο, του αριστερού από το αριστερό άκρο και, αφού τους χαλαρώσουμε, τις αντιστρέφουμε.






Για να προσδιορίσουμε ακριβώς τα σημεία που θα τοποθετήσουμε τα στηρίγματα στο ταβάνι μας, βάζουμε τις τέντες στο πάτωμα. Τις μετακινούμε για να δούμε πως θα καλύψουν καλύτερα τη βεράντα μας. Όταν καταλήξουμε, "αντιστοιχίζουμε" τα σημεία των στηριγμάτων με το ταβάνι, με τη βοήθεια ενός νήματος στάθμης ή, εφόσον δε διαθέτουμε, επινοούμε ένα, όπως στην εικόνα:

Τοποθετήστε τα σηρίγματα στο ταβάνι. Για ο τρύπημα θα χρειαστείτε κρουστικό (πνευματικό) δράπανο και βύσματα σιδερένια, διαμέτρου που καθορίζει ο κατασκευαστής. Εδώ απαιτείται περισσότερη προσοχή για την ασφάλειά σας, καθώς χρησιμοποιείτε εργαλείο και με τα δύο χέρια και πάνω σε σκάλα. Αυτό ήταν, τοποθετείτε το σύστημα των τεντών και το ασφαλίζετε με τι βίδες του. 

 Τέλος, ρυθμίζετε την κλίση και και οι καινούργιες τέντες είναι έτοιμες να δουλέψουν για εσάς.

  Στη παρούσα δημοσίευση προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε τον τρόπο σκέψης και τη μεθοδολογία για την τοποθέτηση τεντών, καθώς και πως θα επιλύσετε "μικροπροβληματάκια". Καλά και "δροσερά" μαστορέματα.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΝΑΝΟΘΕΡΜΑΝΤΙΚΟ ΦΙΛΜ ΥΠΕΡΥΘΡΗΣ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΣΑΣ

    Η ιδέα για εναλλακτικό τρόπο θέρμανσης γεννήθηκε τυχαία, όταν στους διαδρόμους ενός πολυκαταστήματος συνάντησα μια προβολή, στην οποία ήταν τοποθετημένο το εν λόγω σύστημα. Πλέον, όλος ο κόσμος αναζητά τρόπους θέρμανσης που να είναι το ίδιο αποδοτικοί με το λέβητα πετρελαίου (μιας και θεωρείται ο καλύτερος), αλλά πιο προσιτοί. Έτσι, πολλοί καταφεύγουν σε μετατροπές καυστήρων και στην τοποθέτηση ακριβών συστημάτων (πχ αντλίες θερμότητας) με σκοπό την ταχύτερη απόσβεση. Το σύστημα που θα σας παρουσιάσω είναι σχετικά προσιτό, εύκολο στην εγκατάσταση, αποδοτικό και με χαμηλή κατανάλωση ρεύματος. Βέβαια το τελευταίο στοιχείο (η χαμηλή κατανάλωση ρεύματος) προϋποθέτει ότι θα ψάξετε λίγο τα διάφορα φιλμ που κυκλοφορούν, γιατί μπορεί να έχετε τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

   Ξεκινώντας από την επιλογή του φιλμ θα σας πρότεινα να προσέξετε πολύ την αναγραφόμενη από την κατασκευάστρια εταιρεία κατανάλωση. Εγώ επέλεξα το προϊόν της εταιρείας Excel, το οποίο έχει ισχύ 70-100 Watt/τετραγωνικό μέτρο. Συνάντησα φτηνότερα, τα οποία είχαν ισχύ πάνω από 110 Watt. Δηλαδή μπορεί να πληρώσεις μια φορά λίγο παραπάνω και να κάνεις γρήγορα απόσβεση από την διαφορά στην κατανάλωση. Το συγκεκριμένο υλικό εισάγει για τη χώρα μας η εταιρεία AGM.

    Πριν ξεκινήσω να τοποθετώ το φιλμ, αποφάσισα το υλικό που θα βάλω πάνω από αυτό, το οποίο είναι συνθετικό δάπεδο τύπου Laminate. Καθορίζοντας αυτό, θα γνωρίζω πλέον τι υπόστρωμα θα χρειαστώ. Ακολουθήστε τα βήματα, όπως παρακάτω:

	Συγκεντρώστε όλα τα υλικά που θα χρειαστείτε, τόσο για το φιλμ, όσο και για για το πάτωμα που θα τοποθετήσετε επάνω από αυτό. Είναι σημαντικό να έχετε όλα τα υλικά, για να μη βρεθείτε προ εκπλήξεων. Το φιλμ που χρειάζεστε είναι ίσο με το 50 – 70% της επιφάνειάς σας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, χρησιμοποίησα 10 τμ από το φιλμ για ένα δωμάτιο επιφάνειας περίπου 17τμ.
	Τοποθετήστε το θερμοστάτη στον τοίχο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έκανα κανονική εγκατάσταση με καλώδια μέσα στον τοίχο. Εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εξωτερικά καλώδια, πιθανώς σε κάποιο ηλεκτρολογικό “κανάλι”. Ο θερμοστάτης έχει αισθητήρα και είναι αυτός που ρυθμίζει τη συνολική λειτουργία του συστήματος.
	Στρώστε το ειδικό μονωτικό σε όλη την επιφάνεια του δωματίου. Κολλήστε το με την αλουμινοταινία που περιέχει η συσκευασία στις άκρες και τις ενώσεις. Καλό θα είναι να έχετε προμηθευτεί και επιπλέον αλουμινοταινία, για να καλύψετε όπου χρειάζεται.
	Κόψτε λωρίδες από το φιλμ και ισομοιράστε τες στο χώρο. Προσέξτε να κόψετε μόνο στα σημεία με την ανάλογη ένδειξη, γιατί υπάρχει κίνδυνος να κοπεί κάποιος αγωγός και να μην λειτουργεί το συγκεκριμένο κομμάτι. Όπως φαίνεται και στην εικόνα, στα διάφορα “σπασίματα” θα πρέπει να προσαρμόσετε και το φιλμ ανάλογα. Αφήστε μια απόσταση 10 – 20 εκατοστά από την άκρη. Η κάτω πλευρά του φιλμ είναι αυτή που έχει τους χαρακτηριστικούς χάλκινους αγωγούς στα πλάγια του.
	Τοποθετήστε τα ειδικά κλιπς στους αγωγούς του φιλμ με μια πένσα ή πρέσα. Να θυμάστε ότι δεν υπάρχει θέμα πολικότητας, οπότε στη συνέχεια δεν θα μας απασχολήσει αυτό.
	Προσθέστε τα καλώδια στα κλιπς. Όπως είπα δεν υπάρχει θέμα πολικότητας, αλλά καλό είναι να χρησιμοποιήσετε διαφορετικού χρώματος καλώδιο, για να μην μπερδευτείτε. Τα κομμάτια του φιλμ συνδέονται παράλληλα μεταξύ τους, γιατί αν συνδέονταν σε σειρά, μια ενδεχόμενη βλάβη σε ένα θα είχε σαν αποτέλεσμα να μην λειτουργεί όλο το σύστημα.
	Στα σημεία που πιάνουν τα κλιπς με το φιλμ και τα καλώδια πρέπει να μονώσετε με την ειδική ταινία πάνω και κάτω, ώστε να εξαλείψετε το ενδεχόμενο βραχυκυκλώματος και την συγκέντρωση υγρασίας.
	Δοκιμάστε το φιλμ, συνδέοντάς το με το θερμοστάτη. Αν κάποιο κομμάτι φιλμ δε ζεσταίνεται, πρέπει να ελέγξετε τις ενώσεις πριν συνεχίσετε. Προσοχή όσο έχετε ενεργοποιημένο το σύστημα, γιατί παρέχει στο φιλμ τάση 220 Volt. Βεβαιωθείτε ότι το έχετε κλείσει πριν κάνετε οτιδήποτε.
	Κολλήστε τα κομμάτια του φιλμ και τα καλώδια στο μονωτικό για σταθερότητα και για να αποφύγετε το ενδεχόμενο να τα παρασύρετε όταν θα τοποθετείτε το δάπεδο. Μην ξεχάσετε να κολλήσετε το θερμοστάτη στο επάνω μέρος του φιλμ, για να ρυθμίζει τη θερμοκρασία και να αποτρέπει τυχόν υπερθέρμανσή του. Πραγματοποιήστε μια τελευταία δοκιμή πριν τοποθετήσετε το πάτωμα.
	Τοποθετήστε το πάτωμα προσέχοντας να μην χτυπήσετε το φιλμ και να μην ξεκολλήσετε κάποιο καλώδιο. Την τοποθέτηση την έχουμε παρουσιάσει στο παρελθόν στη δημοσίευσή μας “ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΞΥΛΙΝΟ ΔΑΠΕΔΟ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ”
	Αν όλα γίνουν όπως πρέπει, το αποτέλεσμα θα σας αποζημιώσει. Πραγματοποιήστε έναν τελευταίο έλεγχο στο σύστημα, για να δείτε αν όλα δουλεύουν όπως πρέπει. Το σύστημά σας θα δουλέψει για εσάς, αλλά την κατανάλωση ενέργειας θα την διαπιστώσετε το χειμώνα, που θα λειτουργεί είτε ως κύριο είτε ως πρόσθετο μέσο θέρμανσης, πάντα ανάλογα με τη χρήση που θα καθορίσετε.

    Σήμερα σας παρουσίασα μια εναλλακτική μορφή θέρμανσης που μπορείτε να τοποθετήσετε μόνοι σας και να έχετε μια ικανοποιητικά απόδοση. Αξιολογώντας το σύστημα θα σας πω ότι παρέχει μια “γλυκιά” ζέστη η οποία κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλα τα αντικείμενα του χώρου, καθώς εκπέμπεται. Καλά μαστορέματα…

ΧΤΙΣΤΕ ΕΝΑ ΤΖΑΚΙ ΚΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

   Πριν πολλά χρόνια όλα τα σπίτια είχαν τζάκι, γιατί δεν υπήρχαν άλλα μέσα για τη θέρμανση, το μαγείρεμα και θέση για τη γιαγιά (για να λέει παραμύθια). Αργότερα, το τζάκι αποτελούσε “είδος πολυτελείας” που είχαν λιγότεροι, κόστιζε αρκετά και ήταν ιδιαίτερα ενεργοβόρο. Σήμερα, οι τάσεις της εξοικονόμησης ενέργεια, που είναι και της μόδας, έκαναν το τζάκι μια επένδυση, σχετικά οικονομική και ταυτόχρονα αποδοτική, αφού εκμεταλλεύεται μεγάλο μέρος της θερμικής ενέργειάς του και μπορεί να ζεστάνει ακόμη και ολόκληρο το σπίτι.

   Πρώτα από όλα, έχει καταρριφθεί ο μύθος του τζακιού χωρίς τζάμι, καθώς ένα τζάκι που καλύπτεται με τζάμι αφενός βοηθάει στο να μην τροφοδοτείται ανεξέλεγκτα με αέρα η φωτιά, με αποτέλεσμα να μην καίγεται γρήγορα η καύσιμη ύλη, και αφετέρου δεν μειώνει την θερμότητα που εκλύεται. Άρα, πριν ξεκινήσετε το σχεδιασμό του τζακιού σας θα πρέπει να πάρετε ορισμένες αποφάσεις. Θα πρέπει να σκεφτείτε πως θα χρησιμοποιήσετε τη θερμότητα για να ζεστάνετε τον χώρο μπροστά από αυτό ή ολόκληρο το σπίτι σας. Άρα θα πρέπει να επιλέξετε την κατάλληλη εστία με αερόθερμο ή μπόιλερ. Το αερόθερμο τζάκι, παίρνει αέρα από το περιβάλλον (άρα πρέπει να εγκατασταθεί σε εξωτερικό τοίχο) και περνώντας τον γύρο από την καμινάδα τον ζεσταίνει. Το ζεστό αέρα μπορείτε να τον βγάλετε απευθείας στο χώρο σας ή να τον διοχετεύσετε με αεραγωγούς σε όλο το σπίτι. Στην τελευταία περίπτωση, μπορεί να μην υπάρχει ικανοποιητική απόδοση, αλλά αυτό λύνεται εύκολα με το να βάλετε θερμοστάτες σε κάθε δωμάτιο και να τους συνδέσετε με κλαπέτο, που δεν επιτρέπει την ανεξέλεγκτη ροή αέρα. Αυτό καλό είναι να το κάνετε και με τις υπόλοιπες θερμαντικές συσκευές σας, όπως για παράδειγμα ένα συμβατικό καλοριφέρ, που μπορείτε να βάλετε βάνες με ρυθμιστή θερμοκρασίας. Πως λειτουργεί το αερόθερμο τζάκι, μπορείτε να το δείτε εδώ.Υπάρχει βέβαια και η δυνατότητα για φορητό αερόθερμο τζακιού, που είναι μια λύση όχι μόνιμη, άρα και όχι αποδοτική. Ένα τέτοιο φαίνεται στην εικόνα δίπλα. Προσωπικά δεν το συνιστώ, γιατί είμαι γενικά αντίθετος σε προϊόντα που “ταιριάζουν” σε όλα τα αντικείμενα, χωρίς μελέτη της κάθε μεμονωμένης περίπτωσης.

Τοποθέτηση εστίας αερόθερμου τζακιού

Αυτή τη μορφή έχει μια εστία για αερόθερμο τζάκι (χωρίς τη φωτιά ε..). Στο επάνω μέρος βλέπετε την έξοδο για την καμινάδα (συνήθως διαμέτρου Φ200) και είσοδο – έξοδο του αέρα. Καλό είναι για την είσοδο να χρησιμοποιείτε αέρα από το περιβάλλον, για να ανανεώνεται και για να “αναπνέει” το σπίτι, αν και η ανακύκλωση του ήδη ζεστού αέρα σας εξοικονομεί λίγη θερμότητα.	Τομή τζακιού που χρησιμοποιεί τον αέρα ως μέσο θέρμανσης του χώρου. Ο χώρος που απαιτεί η εστία είναι ελάχιστος, ενώ ο περίσσιος καλύπτεται είτε με γυψοσανίδα είτε με χτίσιμο, δίνοντας το επιθυμητό σχήμα. Μπορεί να καλύψει και κατασκευαστικές “ατέλειες” (πχ κολόνες ή δοκάρια).

   Μια άλλη κατασκευή ιδιαίτερα συμφέρουσα είναι το τζάκι με μπόιλερ. Άλλωστε σε ένα σπίτι υπάρχουν πολλές χρήσεις του ζεστού νερού, όπως θέρμανση (καλοριφέρ), ζεστό νερό (ηλιακός θερμοσίφωνας ή μπόιλερ). Όλα τα παραπάνω μπορούν να συνδεθούν μεταξύ τους και να λειτουργούν για εσάς ανάλογα με τις ανάγκες σας.

Τοποθέτηση εστίας τζακιού με μπόιλερ

Τυπικό σχεδιάγραμμα τζακιού με μπόιλερ. Μπορείτε εύκολα να διαπιστώσετε ότι συνδέεται εύκολα με την υδραυλική εγκατάσταση του σπιτιού σας.	Το τζάκι διαθέτει ολοκληρωμένο σύστημα: εναλλάκτη θερμότητας, κυκλοφορητή, εξαεριστήρες, ανακουφιστικές βαλβίδες (για εκτόνωση), ηλεκτροβάνες, θερμοστάτες κλπ. Μπορείτε να προμηθευτείτε το κιτ και να το εγκαταστήσετε μόνοι σας. Κοστίζει γύρω στα 600 ευρώ, αλλά θα βρείτε και φτηνότερα.

   Είναι ολοκληρωμένη λύση για το σπίτι σας, καθώς εάν συνδυάσετε σωστά τις πηγές ζεστού νερού και τις καταναλώσεις του, μπορείτε να έχετε τρομερή απόδοση. Στην εικόνα δίπλα μπορείτε να διαπιστώσετε το πόσο συμφέρον είναι το εν λόγω σύστημα. Οι παροχές ζεστού νερού είναι: α) από τον ηλιακό θερμοσίφωνα, β) από το καλοριφέρ, γ) από το τζάκι. Από αυτές τροφοδοτείται ένα μεγάλο μπόιλερ (τουλάχιστον 750 λίτρα) και το διανέμει στις καταναλώσεις που θέλετε: α) καλοριφέρ, β) μπόιλερ για ζεστό νερό, γ) ενδοδαπέδια θέρμανση και ότι άλλο μπορείνα συνδεθεί.

    Για όσους ζείτε σε διαμέρισμα, τα πράγματα δεν είναι και “τραγικά”. Μπορείτε να κάνετε όλα τα παραπάνω,φροντίζοντας πάντα να απομονώσετε το διαμέρισμά σας από την αυτόνομη θέρμανση της πολυκατοικίας. Πώς θα γίνει αυτό; Απλό, χρειάζεστε μόνο έναν “γάτο¨ηλεκτρολόγο. Εγώ θα σας προτείνω μια απλή διάταξη: Με τη λειτουργία του ενεργειακού τζακιού σας (είτε με αέρα, είτε με μπόιλερ) να ενεργοποιείται ένα ρελέ, το οποίο θα είναι συνδεδεμένο σε σειρά με το θερμοστάτη του καλοριφέρ, ώστε να διακόπτεται το κύκλωμα. Έτσι, Όταν λειτουργεί ο μηχανισμός του τζακιού, δεν χρειάζεστε το καλοριφέρ. Επιπλέον, εάν τελικά αποφασίσετε να χρησιμοποιήσετε τζάκι με μπόιλερ, η διακοπή του κυκλώματος της αυτόνομης θέρμανσης δεν θα επιτρέψει την ενεργοποίηση της ηλεκτροβάνας σας, άρα το ζεστό νερό του τζακιού σας δε θα το μοιράζεστε με κανέναν.

     Εκτιμώ ότι η κατασκευή ενός τζακιού δεν είναι τόσο πολύπλοκη υπόθεση, αρκεί να συνεκτιμηθούν όλα τα παραπάνω. Άλλωστε, στα καταστήματα απ’ όπου θα προμηθευτείτε την εστία σας, θα βρείτε όλες τις πληροφορίες για το δικό σας τζάκι. Αρκεί να πάρετε τις αποφάσεις σας και να ξέρετε εξ αρχής για τι ακριβώς ψάχνετε. Καλή επιτυχία…

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΑΠΕΤΣΑΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΣΑΣ

    Και ποιός δε θα ήθελε έναν ταξιδιάρικο τοίχο, που να τον μεταφέρει όπου αυτός θέλει! Άλλωστε, την παρούσα χρονική στιγμή μπορεί κάποιος να διαλέξει συγκεκριμένο σχέδιο, χρώμα ή να δημιουργήσει τη δική του ταπετσαρία, απλά τυπώνοντας ότι τον εκφράζει σε ένα κατάστημα ψηφιακών εκτυπώσεων. Κατ’ αρχήν, θα πρέπει να προετοιμάσουμε τον τοίχο μας πριν ξεκινήσουμε την τοποθέτηση της ταπετσαρίας. Αυτός θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο λείος και επίπεδος, κατά προτίμηση σπατουλαριστός. Εγώ προσωπικά θα προτιμούσα όλους τους τοίχους μου να είναι σπατουλαριστοί, αλλά το κόστος τους ξεφεύγει αρκετά, οπότε θα πρέπει να αρκεστούμε στους απαραίτητους. Ενδεικτικά, το κόστος αγοράς μιας έτοιμης ταπετσαρίας διαστάσεων 3,66Χ2,55μ (φάρδος Χ ύψος) κυμαίνεται από 80 έως 100 ευρώ, ποσό απόλυτα λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι αγοράζεις έτοιμο σχέδιο επεξεργασμένης εικόνας με υψηλή ανάλυση, το οποίο είναι από μόνο του “έργο τέχνης”. Αφού έχετε διαλέξει το θέμα σας, αυτό που θα πάρετε θα είναι σε φαρδιές λωρίδες με την μακριά πλευρά τους στην κατακόρυφη κατεύθυνση κι εσείς θα κληθείτε να τις ενώσετε. Κάνετε έναν έλεγχο για το γώνιασμα και το αλφάδιασμα του τοίχου σας. Αν ένας τοίχος δεν είναι γωνιασμένος, το πιο πιθανό είναι να γέρνει ο διπλανός του. Αυτό θα πρέπει να το λάβετε σοβαρά υπόψη σας πριν ξεκινήσετε την τοποθέτηση. Εδώ θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε την κρίση σας, για να εκτιμήσετε την κατάσταση. Αν, για παράδειγμα, είναι αρκετά στραβός ο πλαϊνός τοίχος και το σχέδιο της ταπετσαρίας έχει κατακόρυφες γραμμές (εμφανείς ή νοητές), είναι προτιμότερο να ακολουθήσετε την στραβή κατεύθυνση, ώστε οπτικά να είναι το σχέδιο παράλληλο με το άκρο του. Μπορείτε να δοκιμάσετε πως φαίνεται, για να αποφασίσετε αφού συγκρίνετε τα οπτικά αποτελέσματα.

    Εφόσον έχετε ακολουθήσει τα παραπάνω, είσαστε έτοιμοι να κολλήσετε την ταπετσαρία σας. Γυρίστε την με την πλευρά του σχεδίου κάτω και βάλτε την ειδική κόλλα. Πολλοί βάζουν την κόλλα πάνω στον τοίχο, αλλά μπορεί να στεγνώσει στα σημεία που δεν καλύπτεται και όταν πάτε να κολλήσετε σε αυτές τις περιοχές να μην πιάνει. Μερικές ταπετσαρίες χρειάζονται μούλιασμα, ώστε να δουλεύονται πιο εύκολα. Τοποθετήστε τις λωρίδες ταπετσαρίας κατακόρυφα. Στα απλά σχέδια και σε όσα υπάρχει θέμα στραβού τοίχου, ξεκινάτε από τις άκρες, ενώ για μεγάλα σχέδια από το κέντρο του τοίχου. Πιέστε με το ρολό για ταπετσαρίες ή τη βούρτσα προς τις άκρες, για να “στρώσει” καλά. Θα πρέπει να αποφύγετε να βάλετε πολλή κόλλα, γιατί μπορεί να ξεχειλίσει και να λερώσει το σχέδιο. Κολλήστε τις υπόλοιπες λωρίδες, χωρίς να αφήνετε κενά, να τις αλληλοκαλύπτετε ή να στραβοκολλάτε. Υπάρχει η δυνατότητα να τις μετακινήσετε λίγο, αφού τις τοποθετήσετε και μέχρι να κολλήσει η κόλλα. Κόψτε τα άκρα που περισσεύουν. Αφήστε την ταπετσαρία σας να στεγνώσει χωρίς να την εκθέσετε σε ρεύματα αέρος, γιατί μπορεί να ξεκολλήσει ή να φουσκώσει.

Ψηφιακή εκτύπωση ταπετσαρίας	Τοποθέτηση λωριδών της ταπετσαρίας	Τοποθέτηση στα “δύσκολα” σημεία	Κόψιμο της περίσσειας ταπετσαρίας

   Ακολουθώντας τα παραπάνω βήματα και επιλέγοντας ένα ωραίο σχέδιο, μπορείτε να δημιουργήσετε έργα τέχνης στους τοίχους σας. Καλή επιτυχία και καλά μαστορέματα.