ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΕΡΑΜΙΚΗ ΕΣΤΙΑ

    Για πολλούς που διαβάζουν τον τίτλο της δημοσίευσης φαίνεται παράξενο το γεγονός ότι μπορούμε να επέμβουμε στην κεραμική εστία. Είναι αλήθεια ότι επικρατεί ένας μύθος για την επισκευή ορισμένων συσκευών, μεταξύ των οποίων και η κεραμική εστία. Παρόλα αυτά σήμερα θα σας δείξουμε πως επισκευάσαμε μια κεραμική εστία, η οποία δεν έκλεινε, παρέμενε μόνιμα αναμμένη (και ας είχαμε κλειστό το διακόπτη) και για την απενεργοποίησή της η νοικοκυρά έκλεινε την ασφάλεια από τον ηλεκτρολογικό πίνακα. Όπως βλέπετε και στην εικόνα δίπλα, η εστία παραμένει αναμμένη, παρόλο που οι ενδείξεις είναι σβηστές. Αυτό σημαίνει ότι παίρνει ρεύμα συνεχώς και δεν υπακούει καμία εντολή από την πλακέτα. Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, συμπεραίνουμε ότι η εστία λειτουργεί κανονικά, αλλά παίρνει λάθος εντολές. Άρα, βασικός ύποπτος είναι η πλακέτα της συσκευής, οπότε και εκεί θα επικεντρωθούμε για την αποκατάσταση της βλάβης. 

   Ξεκινώντας την αποσυναρμολόγηση, κλείνουμε την ασφάλεια της συσκευής από τον ηλεκτρολογικό πίνακα του σπιτιού. Στη συνέχεια αποσυνδέουμε τη συσκευή προσέχοντας τις επαφές με τα χρώματα των καλωδίων. Αν έρθει σε επαφή το καλώδιο της γείωσης (κίτρινο-πράσινο) με αυτό του ουδέτερου, ενδέχεται να ενεργοποιηθεί το αντιηλεκτροπληξιακό ρελέ και να διακοπεί το ρεύμα. Αυτό συμβαίνει επειδή αντιλαμβάνεται την επαφή ως βραχυκύκλωμα και γι' αυτό το λόγο δε θα πρέπει να μας ανησυχεί.  Στη συνέχεια ανοίγουμε τη συσκευή, η οποία συνήθως χρειάζεται να ξεβιδώσουμε λίγες βίδες (στη συγκεκριμένη μόνο 4).

   Με ένα πολύμετρο και συγκεκριμένα με το μετρητή αγωγιμότητας, ψάχνουμε τη συνδεσμολογία της συγκεκριμένης εστίας. Παρατηρούμε ότι οι επαφές της εστίας καταλήγουν σε ένα ρελέ. Εδώ θα πρέπει να εξηγήσουμε τη λειτουργία του ρελέ, το οποίο είναι ένας διακόπτης που ενεργοποιείται και απενεργοποιείται με ρεύμα. Αυτό συμβαίνει, επειδή η πλακέτα της συσκευής λειτουργεί με τάση 12 Volt ενώ η εστία με 220Volt. Έτσι η εντολή δίνεται στα 12Volt προκειμένου να ενεργοποιηθεί η εστία. 

    Άρα, υποθέτουμε ότι το ρελέ που ενεργοποιεί τη συγκεκριμένη εστία έχει κολλήσει στη θέση όπου περνάει ρεύμα και για το λόγο αυτό παραμένει αναμένη ανεξαρτήτως επιλογών. Στη συνέχεια βρίσκουμε τα χαρακτηριστικά του ρελέ και το παραγγέλνουμε. Το συγκεκριμένο μας κόστισε μόνο 3,5€. Με ένα κολλητήρι αφαιρούμε το παλιό ρελέ και τοποθετούμε το καινούριο. Προσέχουμε να μην κάνουμε ζημιά στην πλακέτα ή σε διπλανά εξαρτήματα. 

   Συναρμολογούμε την συσκευή μας, τη συνδέουμε με το ρεύμα, ανοίγουμε την ασφάλεια και τη δοκιμάζουμε. Εφόσον η συσκευή μας λειτουργεί και ανταποκρίνεται στις επιλογές που κάνουμε από τους διακόπτες, σημαίνει ότι σταθήκαμε τυχεροί και ο "ένοχος" της διπλανής φωτογραφίας μας κόστισε φτηνά. Αυτό δεν είναι πάντα το πρόβλημα, γιατί πολλές φορές υπάρχουν βλάβες (πχ στην πλακέτα) που το κόστος αποκατάστασης ξεπερνά το κόστος καινούργια συσκευής. 

   Η σημερινή δημοσίευση έχει σκοπό να σας δείξει ότι δεν είναι πάντα καταστροφικές οι βλάβες σε ηλεκτρικές συσκευές. Επειδή η παραπάνω επισκευή περιελάμβανε αποσύνδεση και επανασύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο, εφιστώ την προσοχή σας για τα μέτρα ασφαλείας που πρέπει να λαμβάνετε. Καλά και ... οικονομικά μαστορέματα!!!

ΦΤΙΑΞΤΕ ΜΙΑ ΣΥΝΔΕΣΗ ALLER-RETOUR ΓΙΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

     Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με τη σύνδεση ALLER-RETOUR ή αλλέ-ρετούρ στην εξελληνισμένη διάλεκτο. Η σύνδεση αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στο να ελέγxουμε το άναμα των φώτων σε ένα δωμάτιο, ένα διάδρομο ή στο κλιμακοστάσιο της πολυκατοικίας μας. Για το λόγο αυτό υπάρχουν συνδέσεις με δύο, τρεις ή και περισσότερες διαφορετικές θέσεις. Το συνηθισμένο είναι η σύνδεση με δυο σημεία, όπως για παράδειγμα σε ένα υπνοδωμάτιο, όπου ο ένας διακόπτης βρίσκεται στην είσοδο και ο άλλος δίπλα στο κρεβάτι. Σε υπνοδωμάτιο μπορούμε να εφαρμόσουμε και τη σύνδεση με τρεις θέσεις, για την περίπτωση που θέλουμε να ελέγχουμε τα φώτα και από τις δυο πλευρές του κρεβατιού (πχ για ζευγάρι). 

      Αρχικά, η σύνδεση με δύο θέσεις περιγράφεται στο διπλανό σχήμα. Με Ν και γκρι καλώδιο σχεδιάσαμε τον ουδέτερο αγωγό και με L και μαύρο τη φάση. Όπως βλέπετε, στον ουδέτερο δεν κάνουμε καμία παρέμβαση και συνδέεται απευθείας στο φωτιστικό μας. Αντίθετα, η φάση διέρχεται από δύο διακόπτες και αναλόγως της κίνησής τους κλείνει ή ανοίγει ένα κύκλωμα. Η λειτουργία του απλού διακόπτη αλλέ-ρετούρ βασίζεται στη δυνατότητα της μιας επαφής να συνδέεται με μία από τις άλλες δύο (επιλογέας). Άρα στη σύνδεση του σχήματος, η επαφή Β συνδέεται με την Α ή την C στους διακόπτες μας, αναλόγως της επιλογής. Κατά τη συνδεσμολογία μας, συνδέουμε τους δύο διακόπτες ως εξής:

  α. Τις επαφές Β των δύο διακοπτών (μπλε καλώδιο) μεταξύ τους.

  β. Από μια ελεύθερη επαφή από τις A & C (κόκκινο καλώδιο) μεταξύ τους.

  γ. Η άλλη ελεύθερη επαφή του ενός διακόπτη με τη φάση και του άλλου με την επαφή του φωτιστικού (μαύρα καλώδια). 

    Έτσι, το φως ανάβει όταν θέσουμε τους διακόπτες στις εξής θέσεις: 1Α-2C & 1C-2A, ενώ μένει σβηστό όταν θέσουμε τους διακόπτες στις θέσεις: 1Α-2Α &1C-2C, όπου αριθμοί οι διακόπτες και γράμματα οι επαφές. Επισημαίνεται ότι τα χρώματα των καλωδίων μεταξύ των διακοπτών είναι τυχαία, ενώ τα χρώματα της φάσης και του ουδέτερου είναι τα συνήθως χρησιμοποιούμενα, τα οποία μπορεί να είναι διαφορετικά.

Όταν θέλουμε να ελέγξουμε το φως σε έναν χώρο από τρία διαφορετικά σημεία, θα πρέπει να προσθέσουμε και έναν "μεσαίο διακόπτη αλλέ-ρετούρ". Σε αυτό το διακόπτη η κάθε επαφή μπορεί να συνδεθεί με άλλες δύο, αλλά όχι με την τρίτη. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι είναι χωρισμένες ανά δύο που βρίσκονται "απέναντι", δηλαδή δεν ενώνονται ποτέ. Σε αυτή τη συνδεσμολογία, τις "απέναντι επαφές" τις συνδέουμε στις δυο επαφές του κάθε απλού διακόπτη αλλέ-ρετούρ. Έτσι, σε αυτή την περίπτωση για να ανάψει το φως, θα πρέπει να θέσουμε τους διακόπτες στις εξής θέσεις: 1A-2BD-3A, 1C-2AC-3C. Όπως και να έχει το σημαντικό είναι ότι, όταν το φως είναι σβηστό, μπορούμε να το ανοίξουμε από οποιονδήποτε διακόπτη ή και το αντίθετο. Αν θέλουμε να φτιάξουμε συνδεσμολογία με περισσότερα σημεία ελέγχου (διακόπτες), μπορούμε να προσθέσουμε μεσαίους διακόπτες αλλέ-ρετούρ, βάζοντας πάντα τις "απέναντι επαφές" του διπλανού διακόπτη. Πριν ξεκινήσετε τη συνδεσμολογία με μεσαίο διακόπτη, φροντίστε να ξέρετε πως ενώνονται οι επαφές, διαβάζοντας το σχέδιο του κατασκευαστή ή με το ηχητικό βραχυκυκλώματος ενός πολύμετρου. 

   Σήμερα, μας δόθηκε η ευκαιρία να αναλύσουμε τη συνδεσμολογία αλλέ-ρετούρ, η οποία μας επιτρέπει να ελέγχουμε συσκευές μας (κυρίως το φως) από διαφορετικές θέσεις ενός χώρου. Θεωρώ ότι είναι πλεονασμός να αναφέρω τη λήψη μέτρων προστασίας, αλλά είναι πολύ σημαντικό κομμάτι, που θα πρέπει να σκεφτόμαστε τόσο κατά το σχεδιασμό, όσο και στην εκτέλεση μιας εργασίας. Καλή επιτυχία και καλά μαστορέματα!!!

 

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΙΣ ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ ΞΥΛΟΥ

    Στις κατασκευές με ξύλο απαιτούνται συνδέσεις, οι οποίες εξυπηρετούν συγκεκριμένη κατασκευή, δηλαδή επιλέγουμε πάντα την σύνδεση ανάλογα με τη χρήση, το σημείο σύνδεσης και τη λειτουργικότητα. Στο σημερινό άρθρο θα σας περιγράψουμε που χρησιμοποιούμε κάποιες από τις πιο γνωστές συνδέσεις. Φυσικά, καλό είναι να επισημάνουμε ότι αναφερόμαστε στο πριστό (μασίφ) ξύλο και όχι σε προϊόντα ξύλου (μοριοπλάκα, MDF κλπ).

1. Σύνδεσμοι με μόρσο (εντορμία)
  Με αφαίρεση του υλικού στο ένα ξύλο σχηματίζεται η προεξοχή (τόρμος ή έμβολο), η οποία εισέρχεται σε αντίστοιχο κενό (μόρσο) του άλλου ξύλου. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ενωθούν δύο ξύλα, που σχηματίζουν γωνία μεταξύ τους. Χρησιμοποιείται ευρέως σε έπιπλα (καρέκλες, τραπέζια κλπ) και η σύνδεση σταθεροποιείται με κόλλα ξύλου.

2. Σύνδεση με δόντια και σύνδεση χελιδονοουράς. 
 Αν η ένωση έχει μεγάλο πλάτος, οι τόρμοι μπορεί να είναι περισσότεροι από έναν. Στην περίπτωση αυτή μιλάμε για σύνδεση με δόντια, τα οποία είναι ορθογωνικής διατομής. Χρησιμοποιείται σε συνδέσεις ξύλου με μεγάλες επιφάνειες (κουτιά, συρτάρια κλπ). Όταν τα δόντια είναι τραπεζοειδούς διατομής, έχουμε σύνδεση χελιδονοουράς. Αυτή χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις όπου ασκούνται μεγαλύτερες δυνάμεις στο σύνδεσμο, οπότε απαιτείται αυτό το σχήμα για να τις εξουδετερώσει. Το συναντάμε πολύ συχνά σε συρτάρια (πλάγια όψη τους).

3. Σύνδεση με καβίλιες.
  Οι καβίλιες είναι κυλινδρικά κομμάτια ξύλου (συνήθως κωνοφόρων), τα οποία παρεμβάλονται μεταξύ των ξύλων που θέλουμε να συνδέσουμε. Στο κάθε ξύλο ανοίγουμε τις ανάλογες οπές, προσέχοντας το σημάδεμα, την καθετότητα προς την επιφάνεια, τη διάμετρο και το βάθος. Μπορούν να συνδεθούν ξύλα κάθετα ή και υπό γωνία, αρκεί σε κάθε περίπτωση να ανοιχτούν οι οπές κάθετα ως προς την επιφάνεια σύνδεσης.


4. Συνδέσεις με λαμέλο.
   Παρουσιάζουν ομοιότητα με τις συνδέσεις με καβίλιες. Η διαφορά είναι ότι αντί για καβίλιες χρησιμοποιούνται λαμέλα, δηλαδή ξύλινα τεμάχια σε σχήμα έλλειψης γνωστά και ως μπισκότα. Για την τοποθέτησή τους χρησιμοποιείται ειδικό μηχάνημα η φρεζοκαβιλιέρα, η οποία ανοίγει γκινισιές σε σχήμα τόξου και στα δυο προς συγκόλληση ξύλα. Και σε αυτή την περίπτωση η σύνδεση μπορεί να είναι είτε υπό γωνία είτε παράλληλα, δηλαδή τα ξύλα να είναι παράλληλα μεταξύ τους.

  Κατά τη σύνδεση ξύλων θα είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται οι παραπάνω συνδέσεις από το να έχουμε μόνιμα ένα δραπανοκατσάβιδο και να γεμίζουμε ανεξέλεγκτα βίδες τα ξύλα μας. Ειδικά σε κατασκευές εσωτερικού χώρου (πχ έπιπλα) δεν θέλουμε να φαίνονται οι συνδέσεις μας, άρα θα φροντίσουμε να είναι το ίδιο αφανείς όσο και ισχυρές. Καλά ξυλομαστορέματα.

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟΥ

    Πολλές φορές μπορεί να έχει καεί η αντίσταση του πλυντηρίου μας, βλάβη που πιθανό να μην την αναγνωρίσουμε. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι τα εξής:

    α. Κάθε φορά που προσπαθούμε να θέσουμε σε λειτουργία το πλυντήριό μας, πέφτει η ασφάλεια ή το ρελέ διαφυγής (αντιηλεκτροπληξιακό). 

    β. Κατά τη λειτουργία του πλυντηρίου, δεν καθαρίζει τα ρούχα καθώς δε ζεσταίνει το νερό.

  Σε πρώτη φάση, για να επιβεβαιώσετε τη βλάβη, θα πρέπει να ελέγξετε την ίδια την αντίσταση, μετρώντας την αγωγιμότητά της με ένα πολύμετρο, οπότε θα πρέπει να φτάσουμε πρώτα σε αυτή. Φυσικά, πρώτη μας ενέργεια θα πρέπει να είναι η λήψη στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας, δηλαδή διακοπή της παροχής ρεύματος και νερού. Η αντίσταση βρίσκεται στο κάτω μέρος του κάδου, ενώ η πρόσβαση σε αυτή μπορεί να είναι δυνατή είτε από την εμπρός είτε από ην πίσω πλευρά (βλ.διπλανή εικόνα).

Αφαιρέστε τους ακροδέκτες [L (φάση) & N (ουδέτερος)] και με τη λειτουργία αγωγιμότητας του πολύμετρου ελέγξτε την αντίσταση. Μια καμμένη αντίσταση δεν θα ηχήσει το βομβητή του πολύμετρου. Από τη στιγμή που διαπιστωθεί η καμμένη αντίσταση, αρχίζει η διαδικασία αντικατάστασής της. Αφαιρέστε το θερμοστάτη, ο οποίος βρίσκεται πάνω στην αντίσταση, τη γείωση και αφού ξεβιδώσετε το κεντρικό παξιμάδι, σπρώχνετε τη βίδα του ελαφρώς προς τα μέσα. Η αντίσταση είναι πλέον χαλαρή και μπορείτε να την τραβήξετε έξω. Πάρτε την παλιά αντίσταση, για να αγοράσετε ίδια, προσέχοντας την διάσταση, την ισχύ και την οπή του θερμοστάτη, ώστε να μην χρειάζεστε και πατέντα για να ταιριάξει. Στην περίπτωση της διπλανής  εικόνας, η καινούρια διαφέρει από την παλιά αντίσταση στην οπή του θερμοστάτη, αλλά αυτό δεν δημιούργησε πρόβλημα, καθώς το καλώδιο φτάνει να συνδεθεί. Σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να κόψουμε και να επιμηκύνουμε τα καλώδια ή να βρούμε ακριβώς ίδια αντίσταση. 

  Κατά την τοποθέτηση της νέας, θα πρέπει να προσέξετε να την ευθυγραμμίσετε καλά, για να μην δημιουργήσετε φρακάρισμα του κάδου. Υπάρχει περίπτωση στον κάδο να υπάρχουν άλατα (τα οποία πιθανό να σας "έκαψαν" την αντίσταση), και καλό θα ήταν να τα καθαρίσετε πριν την τοποθέτηση, ώστε να διευκολύνει την τοποθέτηση.

     Τοποθετήστε την καινούρια αντίσταση κατά τον αντίθετο τρόπο και, αφού συναρμολογήσετε τελείως το πλυντήριο, είσαστε έτοιμοι για δοκιμή. Συνδέστε τις παροχές και με άδειο τον κάδο θέσετε τον επιλογέα στη μέγιστη θερμοκρασία (στην περίπτωσή μας 90oC). Όταν διαπιστώσετε ότι το νερό ζεσταίνεται κανονικά και αρκετά, θα είσαστε βέβαιοι ότι η επισκευή σας στέφθηκε από επιτυχία. 

    Μια φαινομενικά εξειδικευμένη επισκευή στην πραγματικότητα μπορεί να πραγματοποιηθεί πολύ απλά, αρκεί να ακολουθηθούν τα σωστά βήματα. Καλή επιτυχία και καλά μαστορέματα.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΕΝΤΕΣ

   Σε αυτή τη δημοσίευση θα σας δείξουμε πως θα εγκαταστήσετε τέντες στο μπαλκόνι σας εύκολα, γρήγορα και ... προπάντων με ασφάλεια. Φυσικά υπάρχουν πολλοί τύποι έτοιμων τεντών και δε θα μπορούσαμε να αναφέρουμε για όλους. Παρόλα αυτά, θα σας δείξουμε πως τοποθέτησε τέντες στο μπαλκόνι του ένα μέλος της ομάδας του "ΜΑΣΤΡΟΧΑΛΑΣΤΗ". Πρόκειται για δύο τέντες χαμηλού κόστους με αναδιπλούμενους βραγχίονες, που καλύψαν ένα νότιο μπαλκόνι. Το χαμηλό κόστος σημαίνει περιορισμένες δυνατότητες και πολλές φορές και χαμηλή ποιότητα. Στην περίπτωσή μας, μιας και χρειαζόμασταν δύο τέντες, απαιτήθηκε η μία από αυτές να αλλάξει πλευρά τοποθέτησης του μηχανισμού, δυνατότητα, που δεν ήταν διαθέσιμη από τον κατασκευαστή. Για το λόγο αυτό, χρειάστηκε να κάνουμε μια "πατέντα" (όπως θα λέγαμε και στην καθομιλουμένη), ώστε οι τέντες να καλύπτουν τις ανάγκες μας. Στις παρακάτω εικόνες βλέπετε την εξέλιξη της εργασίας για την αλλαγή του μηχανισμού:

 Αφαιρέσαμε το δεξί στήριγμα μαζί με το μηχανισμό μαζέματος της τέντας.

Ξεβιδώσαμε το μηχανισμό, για να τον μεταφέρουμε στο αριστερό στήριγμα της τέντας.

Το αριστερό στήριγμα είχε σχεδιασμένο το σημείο που πρέπει να τρυπηθεί, αν θέλουμε να βιδώσουμε εκεί το μηχανισμό μας. Κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν πολύ προσεκτικό τρύπημα και άνοιγμα σπειρώματος με ειδικό εργαλείο.

Επειδή, όμως, η εργασία αυτή απαιτεί μεγάλη ακρίβεια και με αμφίβολο αποτέλεσμα, προτιμήσαμε να ξετρυπήσουμε το στήριγμα, για να περάσουμε βίδα-παξιμάδι. Επιλέξαμε βίδα ίδιας διαμέτρου, μεγαλύτερου μήκους και παξιμάδι ασφαλείας, ώστε να μην μας απασχολήσει η πιθανότητα να χαλαρώσει από τη χρήση.

Στη συνέχεια, αλλάξαμε τα άκρα στο ρολό τυλίγματος, ώστε το "καρέ" που ταιριάζει στο μηχανισμό να έρθει στην αριστερή πλευρά.

Αλλάζοντας τα άκρα του ρολού, πρέπει να αλλάξουμε και τις αποστάσεις των βραγχιώνων από το άκρο της δοκού στήριξης. Μετράμε την απόσταση του δεξιου βραγχίωνα από το δεξί άκρο, του αριστερού από το αριστερό άκρο και, αφού τους χαλαρώσουμε, τις αντιστρέφουμε.






Για να προσδιορίσουμε ακριβώς τα σημεία που θα τοποθετήσουμε τα στηρίγματα στο ταβάνι μας, βάζουμε τις τέντες στο πάτωμα. Τις μετακινούμε για να δούμε πως θα καλύψουν καλύτερα τη βεράντα μας. Όταν καταλήξουμε, "αντιστοιχίζουμε" τα σημεία των στηριγμάτων με το ταβάνι, με τη βοήθεια ενός νήματος στάθμης ή, εφόσον δε διαθέτουμε, επινοούμε ένα, όπως στην εικόνα:

Τοποθετήστε τα σηρίγματα στο ταβάνι. Για ο τρύπημα θα χρειαστείτε κρουστικό (πνευματικό) δράπανο και βύσματα σιδερένια, διαμέτρου που καθορίζει ο κατασκευαστής. Εδώ απαιτείται περισσότερη προσοχή για την ασφάλειά σας, καθώς χρησιμοποιείτε εργαλείο και με τα δύο χέρια και πάνω σε σκάλα. Αυτό ήταν, τοποθετείτε το σύστημα των τεντών και το ασφαλίζετε με τι βίδες του. 

 Τέλος, ρυθμίζετε την κλίση και και οι καινούργιες τέντες είναι έτοιμες να δουλέψουν για εσάς.

  Στη παρούσα δημοσίευση προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε τον τρόπο σκέψης και τη μεθοδολογία για την τοποθέτηση τεντών, καθώς και πως θα επιλύσετε "μικροπροβληματάκια". Καλά και "δροσερά" μαστορέματα.

ΒΑΨΤΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ

   Ίσως καθυστερημένα η παρούσα δημοσίευση, καθώς η ανάγκη να αποφύγουμε το μάστορα είναι επιβεβλημένη. Ανέκαθεν ο ερασιτέχνης μάστορας έβαφε (τουλάχιστον) το σπίτι του μόνος. Με λίγα εργαλεία, βασικές γνώσεις και υπομονή μπορείτε να βάψετε το σπίτι σας και το αποτέλεσμα να μην έχει να ζηλέψει σε τίποτα από την δουλειά του επαγγελματία. Στα χρωματοπωλεία μπορείτε να φτιάξετε την απόχρωση που επιθυμείτε, αρκεί να επιλέξετε ανάμεσα σε χιλιάδες συνδυασμούς αυτόν που ταιριάζει στο χώρο σας.

   Πριν αρχίσετε να βάφετε, θα πρέπει να συγκεντρώσετε τα απαραίτητα εργαλεία, τα οποία είναι:

   α. Πινέλο, για τα "κοψίματα", δηλαδή τα σημεία που δεν μπορεί να βάψει το ρολό (πχ γωνίες, σοβατεπιά).

    β. Ρολό, για το βάψιμο μεγάλων επιφανειών.

    γ. Κοντάρι, για να βάψετε ψηλά σημεία με το ρολό ή το πινέλο.

    δ. Σκαφάκι, για να βάζετε το χρώμα στο ρολό.

  ε. Κουβά, για να αραιώνετε και να ανακατεύετε το χρώμα. Μπορείτε να χρησιμοποιείτε κουβάδες από παλιά χρώματα, αρκεί να είναι καθαροί και να μην έχουν υπολείματα χρώματος που μπορεί να επηρεάσει την απόχρωσή σας.
   στ. Χαρτί ή χαρτόνι ή νάυλον, για να μη βαφτεί το πάτωμα, καλοριφέρ, έπιπλα κλπ.
   ζ. Χαρτοταινία, για να κολλήσετε το χαρτί και να μην βάψετε τους διπλανούς τοίχους και το ταβάνι. Επίσης, μπορείτε να κάνετε ρίγες με την χαρτοταινία, οριοθετώντας το χρώμα σας.

   Ξεκινήστε με το στρώσιμο των καλυμμάτων (χαρτί, χαρτόνι ή νάυλον) και την τοποθέτηση χαρτοταινίας. Οι τοίχοι σας θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι (στοκαρίσματα, σοβατίσματα κλπ) και καθαροί. Κατόπιν, πρέπει να προετοιμάσετε το χρώμα. Βάλτε ένα μέρος στο "βοηθητικό" κουβά, για να το αραιώσετε. Η αραίωση είναι ένα θέμα που απαιτεί μια εμπειρία. Χρειάζεται τόσο, ώστε να μην τρέχει κατά το βάψιμο (πολύ αραιό) αλλά ούτε και να κολλάει (πολύ πηχτό). Ανακατέψτε καλά, μέχρι να γίνει το μίγμα ομοιογενές. Τώρα είσαστε έτοιμοι να πάρετε το πινέλο και να βάψετε τα σημεία που δεν μπορεί να βαφτούν με ρολό. Καλύψετε αρκετή επιφάνεια, για να μη χρειαστεί να φτάσει κοντά στο τέλος το ρολό. Στη συνέχεια βάφετε με ρολό την μεγαλύτερη επιφάνεια. Βουτάτε το ρολο στο κάτω μέρος από το σκαφάκι και στη συνέχεια περιστρέψτε το για να φύγει το περίσσειο χρώμα. Περάστε με αλληλοκάλυψη των σημείων, για να μην αφήσετε κενά. Στα ψηλά και μακρινά σημεία χρησιμοποιήστε το πτυσόμενο κοντάρι. Ανάλογα με την απόκλιση ως προς την προηγούμενη απόχρωση του χρώματος θα απαιτηθούν περισότερες εφαρμογές (χέρια). Πριν επαναλάβετε εφαρμογή, θα πρέπει να έχει στεγνώσει πολύ καλά η προηγούμενη. Αφού ολοκληρώσετε το βάψιμο, αφαιρέτε όλα τα καλύματα και χαρτοταινίες άμεσα, γιατί μπορεί να κολλήσουν αν τα αφήσετε μέχρι να στεγνώσει το χρώμα. Το χρώμα θα κάνει αρκετές μέρες για να στεγνώσει τελείως και καλό είναι να έχει καθημερινό αερισμό.
   Η τεχνική επιβάλλει να γίνεται το βάψιμο σε παράλληλες στρώσεις και στην επόμενη εφαρμογή σε κάθετη διεύθυνση (σταυρωτά). Φυσικά, θα πρέπει να ξεκινήσετε από ταβάνι και αφού το ολοκληρώσετε (όσα χέρια απαιτείται) να συνεχίσετε στους τοίχους.
   Το βάψιμο είναι μια δημιουργική εργασία, ιδίως όταν την πραγματοποιείτε μόνοι σας. Υπάρχουν πολλές τεχνικές και τεχνοτροπίες, ανάλογα με το προσωπικό γούστο του καθενός. Καλή επιτυχία και καλά μαστορέματα

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΞΥΛΟΒΙΔΑ

  Σήμερα θα αναλύσουμε την χρήση των ξυλόβιδων, που άλλωστε είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στις ξυλοκατασκευές (μόνιμες ή λυόμενες). Και αναφέρω και τις μόνιμες, γιατί πολλές φορές οι ξυλόβιδες υποκαθιστούν την συγκόλληση των κομματιών του ξύλου, στοκάρονται και βάφονται, δίνοντας το ίδιο αποτέλεσμα. Με αυτό τον τρόπο μπορείτε να κερδίσετε χρόνο, γιατί ως γνωστό η συγκόλληση απαιτεί ένα χρονικό διάστημα για να σταθεροποιηθεί, αλλά έχει μεγαλύτερη αντοχή από την σύνδεση με ξυλόβιδες. Όπως και να έχει, ο μάστορας θα πρέπει να πάρει ορισμένες αποφάσεις για τον τρόπο σύνδεσης και τα υλικά της κατασκευής του, ανάλογα με τις απαιτήσεις, το φορτίο, τη χρήση της κλπ.

   Κατ’ αρχήν, να πούμε ότι αναφερόμαστε στις βίδες που χρησιμοποιούνται για την άμεση σύνδεση κομματιών ξύλου ή προϊόντων ξύλου ή για την στερέωση εξαρτημάτων (μεντεσέδες, γωνιές κλπ) πάνω σε αυτά. Έχουν συνήθως κεφαλές που βιδώνουν με σταυρωτό κατσαβίδι, σπάνια με ίσιο, με κλειδιά τύπου Allen, Torx, γερμανικά, πολύγωνα ή καστάνιες. Για καλύτερη ποιότητα και ευκολία στην εργασία χρησιμοποιούνται επαναφορτιζόμενα δραπανοκατσάβιδα ή καλωδίου. Προτιμούνται τα πρώτα, γιατί εκτός από την ευκολία στην ρύθμιση των στροφών, υπάρχει και ρύθμιση της ροπής στρέψης, γεγονός που αποτρέπει τις ζημιές (πχ υπερβολική εισχώρηση στο ξύλο) και οι κακοτεχνίες (πχ καταστροφή της κεφαλής).

   Όταν θέλουμε να πραγματοποιήσουμε άμεση γωνιακή σύνδεση, χρειαζόμαστε βίδες με κωνική κεφαλή, για να εισχωρήσει στο ξύλο και να μην εξέχει. Για το λόγο αυτό στο σημείο τοποθέτησης της βίδας θα πρέπει να δημιουργήσουμε μια φρέζα (κωνική εσοχή ίση με τη διάμετρο της κεφαλής). Επίσης, θα πρέπει να προτρυπήσουμε με λίγο λεπτότερο από τη διάμετρο της βίδας τρυπάνι την επιφάνεια που τρυπιέται πρώτη, ώστε να “τραβήξει” το σόκορο της άλλης και να επιτευχθεί μια στιβαρή και χωρίς κενά σύνδεση.

Διάφοροι τύποι ξυλόβιδων. Διαφέρουν στην κεφαλή, το σπείρωμα, το στέλεχος.

   Όταν θέλουμε να ενώσουμε μασίφ ξυλεία μεγάλου πάχους (πχ κολώνες μιας πέργολας), χρησιμοποιούμε βίδες με κεφαλή εξάγωνη, ώστε να μπορέσουμε να την σφίξουμε με ένα κλειδί ή μια καστάνια. Αυτό εξυπηρετεί, γιατί κατά κόρον οι βίδες, που απαιτούνται για μασίφ ξύλο μεγάλου πάχους κι έχουν απαίτηση σύνδεσης μεγάλου φορτίου, είναι πιο χοντρές και πιο μακριές από τις συνηθισμένες, άρα χρειάζονται και μεγαλύτερη δύναμη. Μπορεί αρχικά να βιδωθούν με ένα δραπανοκατσάβιδο (με ανάλογο προσαρμογέα), αλλά στη συνέχεια απαιτείται να σφίξει καλύτερα (να καργάρει) με ένα κλειδί και με προσοχή για να μην κλωτσήσει και προκληθεί ατύχημα. Σε ανάλογες περιπτώσεις χρησιμοποιούμε και τις άλλες κεφαλές, ανάλογα τη δύναμη που απαιτείται και την εισχώρηση στο ξύλο.

   Σε γενικές γραμμές οι ξυλόβιδες βρίσκουν εφαρμογή σε πολλές ξυλοκατασκευές καθημερινά. Οι διάφοροι τύποι αρκούν για να καλύψουν τις απαιτήσεις του κάθε επαγγελματία ή ερασιτέχνη Μάστορα. Καλές και σταθερές κατασκευές.

ΟΙΚΙΑΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

    Σήμερα θα μιλήσουμε γενικά για την τυπική ηλεκτρολογική εγκατάσταση ενός σπιτιού, την ασφάλειά της και βασικές γνώσεις επί του πίνακα, του μετρητή ΔΕΗ (ρολόι), των καλωδίων κλπ. Αφορμή στάθηκε το e-mail  ενός φίλου του ΜΑΣΤΡΟΧΑΛΑΣΤΗ, ο οποίος αντιμετωπίζει προβλήματα από την ηλεκτρολογική του εγκατάσταση, καθώς συνεχώς “πέφτουν” ασφάλειες, όταν προσπαθεί να συνδέσει πολλές συσκευές.

   Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από το μετρητή της ΔΕΗ, αφού από εκεί και μετά άλλωστε μπορούμε να επέμβουμε είτε μόνοι μας είτε με κάποιο διπλωματούχο ηλεκτρολόγο εγκαταστάσεων. Κατά την σύνδεση του σπιτιού μας στο δίκτυο της ΔΕΗ θα πρέπει να καθορίσουμε (εφόσον είναι εφικτό) το αν η παροχή μας θα έχει μια ή τρεις φάσεις (μονοφασικό ή τριφασικό ρεύμα). Το τριφασικό ρεύμα μπορεί να κοστίζει περισσότερο, αλλά τα πλεονεκτήματά του έναντι του μονοφασικού είναι: α) μεγαλύτερο φορτίο και β) δυνατότητα νυχτερινής χρέωσης. Η κάθε φάση έχει ασφάλεια 45Α. Προχωρώντας στον ηλεκτρικό πίνακα αναλόγως του μονοφασικού ή τριφασικού ρεύματος υπάρχουν και οι αντίστοιχες ασφάλειες και διακόπτες. Αφού στο μετρητή έχουμε ασφάλεια 45Α για κάθε φάση, στον πίνακα θα έχουμε 40Α. Στο τριφασικό ρεύμα υπάρχει τριπλός γενικός διακόπτης, τριπλή ασφάλεια (40Α για κάθε φάση) και τριπλή λυχνία για την ένδειξη ρεύματος. Πολλές φορές στον πίνακα υπάρχουν και τηκόμενες ασφάλειες (που καίγονται) και καλό είναι να υπάρχουν ανταλλακτικές κοντά, για να μην καταφύγετε στη λύση να τις γεφυρώνετε με αλουμινόχαρτο ή σύρμα, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους πρόκλησης πυρκαγιάς. Οι ασφάλειες του πίνακα για μια μέση εγκατάσταση έχουν καθοριστεί ως εξής:

1. Για θερμοσίφωνα ασφάλεια 20Α.
2. Για ηλεκτρική κουζίνα ασφάλεια 20Α.
3. Για πλυντήριο ασφάλεια 16Α.
4. Για φωτισμό και ελεύθερες παροχές (πρίζες) ασφάλεια 10Α.

   Φυσικά η κάθε εγκατάσταση αποτελεί μοναδική περίπτωση και τη μελέτη της έχει κάνει διπλωματούχος ηλεκτρολόγος εγκαταστάσεων, ο οποίος συνεκτιμά πολλές παραμέτρους μέχρι να καταλήξει στις τελικές συνδεσμολογίες. Άλλωστε, για να πάρει ρεύμα ένα σπίτι, κατατίθεται ηλεκτρολογικό σχέδιο, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις και προδιαγραφές. Για το φωτισμό και τις ελεύθερες παροχές, ανάλογα με την επιφάνεια του σπιτιού, τα δωμάτια και τις απαιτήσεις μπορεί να υπάρχουν περισσότερες από μία ασφάλειες των 10Α. Επίσης, σε τριφασικό ρεύμα, οι δύο ή περισσότερες ασφάλειες φωτισμού παίρνουν ρεύμα από διαφορετική φάση. Για το λόγο αυτό υπάρχει περίπτωση όταν δεν έχει ρεύμα μια φάση και το σπίτι σας να φωτίζεται το μισό και το άλλο μισό να είναι βυθισμένο στο σκοτάδι.

   Τελειώνοντας, για να απαντήσω πιο ξεκάθαρα στο φίλο που μας ζήτησε βοήθεια για το παραπάνω θέμα, θα ήθελα να σας πω ότι οι επισκευές που μπορεί να αναλάβει ένας ερασιτέχνης ηλεκτρολόγος θα πρέπει να περιοριστούν σε αντικαταστάσεις πριζών, διακοπτών και φωτιστικών. Ο ηλεκτρολογικός πίνακας και πόσο μάλλον ο μετρητής ΔΕΗ δεν θα πρέπει να προσεγγίζονται από μη εξουσιοδοτημένο προσωπικό. Προφανώς, οι εγκαταστάσεις που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των χρηστών τους, έχουν σχεδιαστεί για να εξυπηρετούν μικρότερες παροχές. Ελπίζω να βοήθησα στην κατανόηση της λειτουργίας της οικιακής ηλεκτρολογικής εγκατάστασης. Καλή επιτυχία και πάντα με ασφάλεια…

ΦΤΙΑΞΤΕ ΕΝΑΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ

   Επίκαιρο το σημερινό θέμα, μιας και πλησιάζουμε την Καθαρή Δευτέρα, όπου η ελληνική παράδοση θέλει μικρούς και μεγάλους να κατακλύζουν τις εξοχές και να επιδίδονται σε διαγωνισμούς πετάγματος χαρταετού. Ένας χαρταετός δεν είναι και τόσο ακριβός, αλλά η μεγαλύτερη αξία βρίσκεται στην κατασκευή. Είναι μια απλή διαδικασία, που θα κάνει εσάς και τα παιδιά σας να το διασκεδάσετε πολύ. Όπως είπα και παραπάνω, σύμφωνα με το ελληνικό έθιμο, την Καθαρή Δευτέρα πετάμε χαρταετό, και γι’ αυτό το λόγο, θα σας παρουσιάσω τον παραδοσιακό ελληνικό χαρταετό με τα ζύγια και την ουρά του.

   Κατ’ αρχήν, ο χαρταετός έχει σχήμα κανονικού εξαγώνου. Για την κατασκευή διάλεξα διάσταση ακτίνας (άρα και πλευράς) πενήντα εκατοστών. Πάρτε ένα καλάμι ή λεπτά πηχάκια μήκους ενός μέτρου. Αν χρησιμοποιήσετε καλάμι, σκίστε το με προσοχή με ένα μαχαίρι στη μέση. Θα χρειαστούν τρία κομμάτια. Δένετε τα τρία κομμάτια στο κέντρο τους με σπάγγο. Δημιουργήστε μεταξύ τους γωνίες 60 μοιρών. Εννοείται ότι δε θα χρησιμοποιήσετε μοιρογνωμόνιο, θα σας πω στη συνέχεια πως θα μετρήσετε. Ενώστε τις άκρες με ένα σπάγγο, ώστε να δημιουργηθούν τα έξι τρίγωνα. Αφού τα τρίνωνα θα πρέπει να είναι ισόπλευρα, οι πλευρές που σχηματίζονται από τον σπάγγο θα πρέπει να είναι ίσες με τις ακτίνες, δηλαδή 50 εκατοστά. Σφίξτε το σπάγγο, για να σταθεροποιηθεί το εξάγωνο και να διατηρηθούν οι αποστάσεις. Στρώστε στο έδαφος εφημερίδες της αρεσκείας σας (η θεματολογία δεν επηρεάζει το πέταγμα). Κολλήστε τις μεταξύ τους με χαρτόκολλα κρυσταλιζέ γενικής χρήσης (τύπου Ατλακόλ) και δημιουργήστε ένα μεγάλο κομμάτι χαρτιού. Μπορείτε να κάνετε δύο ή τρεις στρώσεις, αφού δεν είναι ιδιαίτερα βαρύ το χαρτί, αρκεί να προσέχετε να μην συμπέσουν οι ενώσεις. Διπλώστε πάνω στον περιμετρικό σπάγγο, κόψτε το περίσσιο και κολλήστε το. Για να φτιάξετε το κεντρικό ζύγι, δέστε ένα κομμάτι σπάγγου σε δύο διαδοχικές άκρες (που θα είναι πλέον στο πάνω μέρος του χαρταετού). Ο σπάγγος αυτός θα έχει μήκος σχεδόν ένα μέτρο και θα περνάει από το κέντρο (συμβολή) των καλαμιών. Από το κέντρο, αφού τρυπήσετε προσεκτικά το χαρτί, περνάτε τον σπάγγο και τον δένετε με τον προηγούμενο έτσι ώστε να το δέσιμό τους να ισαπέχει από τα άκρα (περίπου πενήντα εκατοστά). Στα πλαϊνά άκρα του χαρταετού δένετε τα ζύγια, τα οποία βοηθούν στην ισορροπία κατά την πτήση. Μπορείτε να τα φτιάξετε με ένα φύλλο εφημερίδας διπλωμένο και κομμένο στη μια πλευρά. Τα κρόσια που δημιουργούνται, καλό είναι να είναι φουντωτά για καλύτερη ισορροπία. Με τον ίδιο τρόπο φτιάξτε την ουρά, δένοντας πολλά ζύγια σε ένα σπάγγο (τουλάχιστον ένα μέτρο) και στερεώνοντάς τα στα δύο κάτω άκρα του χαρταετού. Μην το παρακάνετε όμως, γιατί μπορεί να βαρύνει πολύ και να μην σηκώνεται εύκολα.

Ξεκινήστε με το δέσιμο των καλαμιών	Κολλήστε την εφημερίδα και κόψτε τα περίσσια	Τοποθετήστε τα ζύγια και την ουρά

    Ελπίζω να έδωσα το γενικό πλάνο για την κατασκευή του ελληνικού παραδοσιακού χαρταετού της Καθαρής Δευτέρας. Φυσικά, μπορείτε να πειραματιστείτε, δοκιμάζοντας μικρές παραλλαγές ή διαφορετικό χαρτί (πχ λαδόκολλα). Καλή επιτυχία και καλή διασκέδαση…

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΞΥΛΟΥ

   Στη σημερινή μου δημοσίευση θα ήθελα να σας εξοικειώσω με τα παράγωγά του ξύλου, ώστε να χρησιμοποιείτε πάντα το σωστό υλικό σε ανάλογες κατασκευές σας. Παρόλο που ακούγεται σαν επιστημονικό άρθρο, δεν είναι. Όλοι έχουμε πει να φτιάξουμε μια ντουλάπα, ένα κουτί αποθήκευσης, μια κουζίνα ή ένα ντουλάπι για το μπάνιο και δεν ξέρουμε με τι υλικό θα το φτιάξουμε, με ποιά μέθοδο θα ενώσουμε τα κομμάτια και πως θα αποδώσουμε το χρώμα και την υφή που επιθυμούμε. Σε κάθε περίπτωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε διάφορα υλικά, αλλά θα πρέπει να κάνουμε σωστές επιλογές, για να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ξεκινώντας αυτή τη “γνωριμία”, θα ήθελα να σας εξηγήσω τι εννοώ με τον όρο “προϊόντα ξύλου”. Είναι υλικά που προέρχονται από κατεργασία ή από συγκόλληση ξύλου, ενώ η συμπεριφορά τους (ρίκνωση, διόγκωση, στρέβλωση κλπ) είναι διαφορετική από αυτό. Κυριότερα από αυτά είναι:

• Το κόντρα πλακέ ή αντικολλητό. Παράγεται από συγκόλληση λεπτών φύλλων καπλαμά σε κατευθύνσεις κάθετες μεταξύ διαδοχικών στρώσεων. Οι εξωτερικές στρώσεις έχουν τον καπλαμά που δίνει την χαρακτηριστική όψη. Δηλαδή, οι εσωτερικές στρώσεις μπορεί να είναι διαφόρων σχεδίων, ενώ οι εξωτερικές είναι αυτές που παρουσιάζουν τα ”νερά” του ξύλου (πχ οξιά, καρυδιά, δρυς κλπ) και είναι απαλλαγμένες από ατέλειες (ρόζους, σκισίματα κλπ). Στις συνδέσεις το κόντρα πλακέ βιδώνεται και κολλιέται, έχοντας καλύτερη συμπεριφορά από το φυσικό ξύλο, που μπορεί να χαλαρώσει. Οι εξωτερικές στρώσεις βάφονται με βερνίκια ξύλου ή λαδομπογιές (βλ. ανάλογες δημοσιεύσεις), αφού πρώτα φινιριστούν ελαφρά. Και λέω ελαφρά, γιατί διατίθεται σε πλάκες (διαφόρων διαστάσεων) που έχουν ήδη φινιριστεί. Εδώ θα ήθελα να επισημάνω ότι υπάρχει και το κόντρα πλακέ “θαλάσσης”, το οποίο παρουσιάζει αυξημένη ανθεκτικότητα στο νερό και την υγρασία. Το χαρακτηριστικό του είναι η χρωματική αντίθεση (άσπρο-μαύρο) στο σόκορό του, η οποία οφείλεται στην φαινολική κόλλα που χρησιμοποιήθηκε κατά την παραγωγή του. 

Κόντρα πλακέ	Κόντρα πλακέ θαλάσσης με το χαρακτηριστικό σόκορο

• Μοριοπλάκα ή νοβοπάν ή μελαμίνη (η επενδεδυμένη μοριοπλάκα). Πρόκειται για το πιο εμπορικό προϊόν, καθώς βρίσκει εφαρμογή σε πολλές κατασκευές, ενώ το κόστος του είναι αρκετά χαμηλό.Παράγεται από τη συγκόλληση μικρών τριμάτων ξύλου. Στις συνδέσεις συνήθως βιδώνεται, ενώ η συγκόλληση δεν συνίσταται, καθώς είναι ήδη συγκολλημένο προϊόν. Διατίθεται σε πλάκες διαφόρων διαστάσεων (συνηθέστερη 1,83Χ3,66m). Η μελαμίνη δεν είναι τίποτα περισσότερο από μοριοπλάκα επενδεδυμένη με φιλμ (με διάφορα σχέδια απομίμησης ξύλου και ποικιλία χρωμάτων) συγκολλημένο με κόλλα βάσης μελαμίνης. Η σκέτη μοριοπλάκα χρησιμοποιείται σε κατασκευές που δεν μας ενδιαφέρει η εμφάνιση και δεν επηρεάζονται από την υγρασία, όπως για παράδειγμα στα υποστρώματα ξύλινων δαπέδων. Η επενδεδυμένη χρησιμοποιείται σε μεγάλο ποσοστό στην κατασκευή επίπλων κουζίνας (ντουλάπια – πάγκο), επίπλων γραφείου κλπ.

Μοριοπλάκα	Επενδεδυμένη μοριοπλάκα με σχέδιο απομίμησης ξύλου	Επενδεδυμένη μοριοπλάκα με χρωματιστή επένδυση

• MDF (Medium Density Fiberboard) ή αλλιώς “Ινοπλάκα Μέσης Πυκνότητας”. Πρόκειται για υλικό ευρέως διαδεδομένο, που παράγεται από τη συγκόλληση των ινών ξύλου. Διατίθεται σε πλάκες διαφόρων διαστάσεων. Χαρακτηριστικό είναι το σόκορό του, το οποίο φαίνεται μια συμπαγής μάζα. Στις ενώσεις του κολλιέται και βιδώνεται, αλλά με κατάλληλο προτρύπημα, για να μην διαχωριστεί το υλικό. Βάφεται με λαδομπογιά, αλλά απαιτεί αστάρωμα, γιατί είναι ιδιαίτερα πορώδες υλικό (ειδικά στο σόκορο). Υπάρχει και το επενδεδυμένο MDF, το οποίο έχει συγκολλημένα φύλλα καπλαμά σε διάφορα “νερά” ξύλου. Αυτό το υλικό βάφεται και με λούστρο, όπως τα ξύλα. Χρησιμοποιείται ευρέως στην επιπλοποιΐα αντί να χρησιμοποιηθεί μασίφ ξύλο, το οποίο μπορεί να στραβώσει, να σκιστεί ή να προσβληθεί από μικροοργανισμούς (πχ σαράκι). Αυτή την χρήση την τονίζω, για να μην αγοράσετε έπιπλο για καρυδιά ή δρυ και διαπιστώσετε ότι μόνο η επένδυσή του είναι από αυτό το ξύλο. Άλλωστε, αν ένα έπιπλο ήταν κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από μασίφ ξύλο, θα απογοητευόσασταν, όταν παρουσίαζε ζημιές, τη στιγμή μάλιστα που δε μιλάμε για κάτι ευτελές. Άρα, καλώς τα έπιπλα είναι φτιαγμένα από MDF, αρκεί να το γνωρίζει ο καταναλωτής και να μην έχει άσχημη άποψη γι’ αυτό. Ένα πλεονέκτημα του είναι και το γεγονός ότι δέχεται κατεργασίες σαν το ξύλο, δηλαδή μπορείτε να το τρυπήσετε, να κάνετε γκινισιές, σχέδια με ρούτερ στις επιφάνειες, προφίλ στα σόκορα κλπ.

Πλάκες MDF	Πλάκες MDF επενδεδυμένο

   Εκτιμώ ότι σήμερα σας έφερα σε επαφή με τα προϊόντα ξύλου, που είναι περισσότερο διαδεδομένα τόσο για τους επαγγελματίες, όσο και για του ερασιτέχνες μάστορες. Φυσικά, υπάρχει πληθώρα προϊόντων που όμως απαιτούν ειδικούς χειρισμούς για την κατεργασία τους και την πραγματοποίηση κατασκευών. Τα παραπάνω υλικά, μπορεί ένας από εσάς να τα χρησιμοποιήσει, να τα επεξεργαστεί εύκολα και να έχει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Με λίγη εξάσκηση θα αποκτήσετε την ανάλογη εμπειρία, για να κατασκευάζετε ότι χρειάζεστε στην καθημερινότητα μόνοι σας. Καλά μαστορέματα…